هشدار
  • JUser: :_بارگذاری :نمی توان کاربر را با این شناسه بارگذاری کرد: 284

ترخیص کالا - بندر شهید رجایی

معرفی بندر شهید رجایی بندرعباس

مجتمع بندری شهید رجایی بندرعباس از مهمترین بنادر ایران به شمار می‌رود، تخلیه و بارگیری سالانه حدود ۱۰۰ میلیون تن کالا، به تنهایی بیش از ۵۵ درصد صادرات و واردات و ۷۰ درصد ترانزیت بنادر کشور را برعهده دارد. همچنین تخلیه ۹۰۰ درصد بارگیری کالاهای کانتینری کشور در این مجتمع انجام می‌گیرد.
این بندر در فاصله ۲۳ کیلومتری غرب بندرعباس مرکز استان هرمزگان واقع شده و با بیش از ۴۸۰۰ هکتار وسعت (محدوده عملیاتی و پس کرانه)، ظرفیت پذیرش سالانه بیش از ۸۸ میلیون تن کالا را دارد. این بندر در سال ۲۰۱۲ با ۸۰۰ بندر جهان، تبادل کالا انجام می‌داد. ایجاد منطقه ویژه اقتصادی بندر شهید رجایی در تاریخ ۱۳۷۶ در هیئت وزیرات تصویب شد. این بندر با برخورداری از ۱۸ دستگاه جرثقیل دروازه‌ای (گنتری کرین)، و حدود ۴۰ پست اسکله و با در اختیار داشتن بزرگترین و پیشرفته ترین ترمینال‌های کانتینری کشور، توانایی پهلودهی انواع کشتی‌های اقیانوس پیما را داراست. تا پیش از شروع تحریم‌های ایالات متحده آمریکا علیه این بندر (سال ۲۰۱۱ (میلادی)، ۳۰۰ خط کشتیرانی جهان، اقدام به تخلیه کالاهای خود در این بندر می‌نمودند. در تازه‌ترین رتبه‌بندی برترین بنادر جهان که در سپتامبر ۲۰۱۳ منتشر شد، بندر شهید رجایی با چند پله سقوط نسبت به گذشته، در رتبه ۵۹ جهان قرار گرفت.


حسن روحانی در دیداری که در تاریخ ۸ اسفند ۱۳۹۲ از این مجتمع داشت، وعده داد با بهره‌برداری از چند فاز توسعه این بندر، حجم تبادل کالای این بندر تا پایان دولت یازدهم به ۱٫۵ میلیون کانتینر خواهد رسید.

برای چگونگی ترخیص کالا در بندر شهید رجایی می توانید با شرکت فرا تجارت هخامنش تماس بگیرید.

ارائه مشاوره در خصوص نحوه خرید کالا

یکی از مهمترین موضوعات در بازرگانی بین المللی ، واردات است. بسیاری از کسب و کارها بخشی از منابع مورد نیاز خود را از بازارهای بین المللی تامین می کنند. همچنین برخی از شرکت ها و بازرگانان صرفا در حوزه واردات برای تامین نیازهای بازارهای داخلی فعال هستند. در اینجا نیز به صورت اجمالی این فرایند مورد بررسی قرار می‌گیرد.

بازار شناسی

اولین گام در کسب و کار، شناخت مشتری و نیازهای اوست. بازرگان باید بداند دقیقا به چه محصولی برای رفع نیاز خود یا مشتریان احتیاج دارد. در صورتی که بتوان این نیاز را شناسایی نمود. در گام های بعدی می توان اقدام به تامین آن کرد ، اما اگر این مرحله به درستی انجام نشود، اجرای درست سایر گام ها نیز به سود منتج نخواهد شد.
شناسایی نیاز نیز نمی تواند دلیلی بر دست زدن به واردات باشد ، بازرگان پس از شناسایی نیاز، باید تشخیص دهد که کدام یک از روشهای تولید ، تامین از شرکت های داخلی و یا تامین خارجی به صرفه ترین راه است. برای یک انتخاب درست از بین یکی از سه گزینه موجود (تولید، تامین از داخل، و تامین از خارج)، باید نکات متعددی را مورد توجه قرارداد. مهمترین شاخص های موثر بر انتخاب روش تامین عبارتند از :

01 آنالیز هزینه : در کسب و کار، تحلیل هزینه و سودآوری بسیار مهم است. طبیعی است وارد کننده باید ابتدا تحلیل کند که آیا وارد کردن کالا به نفعش هست یا خیر؟ برای آگاهی از هزینه محصول وارد شده و مقایسه آن با سایر گزینه ها ، باید تمامی هزینه های واردات را در نظر داشت. هزینه هایی چون قیمت محصول ، بیمه ، حمل و نقل ، بازرسی، ترخیص و ... از جمله هزینه هایی هستند که باید مورد توجه قرار گیرند.
02 آنالیز کیفیت : موضوع دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد. کیفیت محصول است. در برخی از موارد ، با وجود هزینه مناسب ، کیفیت محصول در حدی نیست که بتواند در بازار موفق عمل کند. کیفیت پایین می تواند اعتبار کسب و کار را به خطر اندازد. لذا باید دقت نمود چه مقدار هزینه به پای چه کیفیتی ریخته میشود. به عنوان یک قاعده عمومی، نه مطلق ، هزینه و کیفیت رابطه مستقیم با هم دارند. به عبارت دیگر در صورتی که فرد تمایل به کیفیت بالاتر داشته باشد. باید هزینه بالاتری را پرداخت نماید.
03 آنالیز زمان : فرصت ها در بازار به سرعت از دست می روند. کسانی در بازار موفق هستند که به موقع عمل می نمایند. وقتی نیازی در بازار شناسایی شد ، باید به سرعت به آن پاسخ داد، در غیر این صورت رقبا به آن پاسخ خواهند داد و فرصت از دست می رود، بنابراین کارآفرین باید در نظر داشته باشد کدام روش زودتر به نتیجه می رسد. اغلب پیداکردن یک تولید کننده خارجی و سفارش، تولید، حمل و ترخیص کالا به مدت زمان بیشتری نیاز دارد تا سفارش به یک تولید کننده داخلی ، اما در برخی از موارد به دلایلی چون محدودیت های تکنولوژی ، سفارش خارجی به صرفه تر است.

طبیعی است نمی توان توقع داشت گزینه ایده آل در خصوص 3 عامل فوق، یک روش تامین باشد. لکن کارآفرین با توجه به تجربیات و وضعیت تقاضا باید تصمیم گیری نماید که به صرفه ترین روش در حال حاضر کدام است. در صورتی که برآیند نتایج تحلیل عوامل فوق، رای به واردات بود. کارآفرین برای براورده کردن نیاز باید اقدام به تامین از خارج نماید. برای مثال کارآفرین از تقاضا برای یک محصول جدید الکترونیکی اگاه می شود. با جستجو در صنعت داخل متوجه می شود که صنایع داخلی هنوز تولید این محصول را شروع ننموده اند. هرچند در صورت شروع تولید داخل ممکن است هزینه تمام شده محصول کاهش یابد اما کارآفرین باور دارد که زمان این تقاضا در بازار کوتاه مدت است لذا بهترین راه را واردات می داند. در این شرایط تصمیم به جستجو دربازارهای بین الملل برای یافتن یک تولید کننده یا فروشنده مناسب آغاز می شود.

منبع یابی

در صورتی که آنالیز انجام شده توسط کارآفرین ، رای به واردات داد ، کارآفرین باید در مرحله بعد اقدام به منبع یابی یا همان انتخاب چند فروشنده نماید. منبع یابی یکی از مهم ترین موضوعات در انتخاب فروشنده است. لکن به دلیل طولانی بودن و گاهی پر هزینه بودن منبع یابی بهتر است این کار در دوگاه اجرا شود :

01 بررسی اولیه فروشندگان
02 اعتبار سنجی شرکت های واجد شرایط


برای انتخاب اولیه فروشندگان کارآفرین می تواند بر چند عامل اساسی تمرکز نماید. معمولا در این مرحله اطلاعات کلی است و جمع آوری آن زحمت زیادی ندارد. کارآفرین می تواند برای جمع آوری اطلاعات در این مرحله از سایت های شرکت ها در اینترنت استفاده نماید. همچنین حضور در نمایشگاه ها نیز بسیار کارآمد است. در نمایشگاههای تخصصی هم زمان تعداد زیادی تولید کننده حاضر شده و محصولات خود را ارائه می نمایند. ضمن انکه خریدار می تواند این اطمینان نسبی را داشته باشد که فروشندگان حاضر در نمایشگاه از اعتبار نسبی برخوردارهستند. برای ارزیابی اولیه می توان متغیرهای زیررا در نظر گرفت :

• کیفیت محصول : یکی از موضوعات مورد توجه در فیلتر اولیه فروشندگان ، توجه به کیفیت محصولات تولید شده توسط آن ها است. کارآفرینانی که قصد دارند به صورت بلند مدت در بازار موفق باشند به کیفیت محصولات ارائه شده اهمیت زیادی می دهند. در این عامل، سطح تکنولوژی کسب و کار، تعهد فروشنده به عملکرد مناسب محصول، درصد محصولات معیوب، توجه به کنترل کیفیت و ... می تواند مورد توجه باشند.
• قیمت محصولات : یکی از متغیرهای مهم در بازرگانی بین الملل، قیمت تمام شده است. قیمت پایین تر محصولات در بسیاری از موارد می تواند به فروش بیشتر محصولات کمک کند. طبیعتا یافتن تولید کننده با قیمت مناسب می تواند یک متغیر مهم برای کارآفرینان باشد. معمولا قیمت به عنوان یکی از مهم ترین متغیرها در ارزیابی اولیه در نظر گرفته می شود.
• شهرت برند : متغیر دیگر موثر در ارزیابی اولیه می تواند برند باشد. برند معتبر و معروف موجب جلب مشتریان بیشتر و اعتبار محصول می شود. معمولا مشتریان به خاطر برند حاضر به پرداخت پول بیشتری هستند.

گام دوم در منبع یابی ، اعتبار سنجی شرکت های انتخاب شده است. کارآفرین بعد از ارزیابی اولیه فروشندگان که می تواند از طریق جستجو در اینترنت یا حضور در نمایشگاه باشد ، باید از بین گزینه های موجود، شرکت های معتبر را شناسایی و انتخاب نماید. بسیاری از کارآفرینان به دلیل اعتماد به فروشندگان نامعتبر دچار زیان می شوند. در حال حاضر به دلیل گستردگی بازارهای بین المللی و افزایش تعداد وب سایت های مرتبط با معرفی تولید کنندگان بین المللی، تعداد کلاه برداران نیز افزایش یافته است. متاسفانه برخی از افراد با ایجاد بسترهای مجازی بسیار قوی خود را یک تولید کننده معتبر معرفی کرده و اقدام به جذب مشتریانی در سایر کشورها می نماید. اما خریدار پس از پرداخت متوجه می شود که این شرکت کاملا صوری بوده و در دنیای واقعی نشانی از آن وجود ندارد. متاسفانه پیگیری قانونی این نوع کلاه برداری به این دلیل که متخلفان در کشورهای دیگر هستند پرهزینه و سخت است. این پیگیری ها در بسیاری از موارد به جایی نمی رسد. و کارآفرین با زیان های قابل توجهی مواجه می گردد.
این کلاه برداری ها اهمیت موضوع اعتبار سنجی را آشکار می کند. لازم به ذکر است شرکت هایی در دنیا هستند که کار اعتبار سنجی شرکت ها را انجام می دهند. با این وجود انجام این کار برای قراردادهای کوچک ممکن است به صرفه نباشد. اما به هر حال توصیه می شود دراین باب حداکثر دقت به عمل آید و از طرق مختلف اقدام به اعتبار سنجی طرف مقابل شود. کسب و کارهای مختلف را می توان با توجه به شاخص های زیر اعتبار سنجی کرد :

• بررسی ثبت قانونی شرکت : اولین گام در بررسی اعتبار یک شرکت ، کنترل ثبت قانونی آن است. هر چند ثبت قانونی یک شرکت دلیل برا عتبار آن نیست اما عدم ثبت قانونی یک شرکت حتما نشان از بی اعتباری آن دارد.
• بررسی موضوع فعالیت : گام بعدی در سنجش اعتبار یک شرکت ، تناسب موضوع فعالیت های گذشته شرکت ، با وعده ها و تعهدات آینده آن است. شرکت هایی که در گذشته به طور تخصصی فعالیت های مرتبط با موضوع قرارداد را دارند با احتمال بیشتر از پس برآورده کردن تعهدات جدید بر خواهند آمد.
• تعداد کارکنان : یکی از نشانه های اعتبار شرکت ها ، تعداد کارکنان آن هاست. شرکت هایی که کارکنان زیادی دارند معمولا کسب و کار با ثباتی به حساب می آیند. این شرکت ها امکان پیگیری تعهدات خود را دارند و کارها تابع اصول حرفه ای است.
• تجهیزات و منابع در اختیار : شرکت هایی که زمین ، ساختمان ، تجهیزات تولیدی ، و منابع با ارزش بالاتری در اختیار دارند با احتمال زیاد از اعتار بالایی برخوردار هستند و می توانند به تعهدات خود پایبند باشند.
• وضعیت مالی : شرکت هایی که وضعیت مالی مناسبی ندارند قابل اعتماد نیستند. آن ها به دلیل نیاز شدید به منابع مالی ، سعی می کنند هر قراردادی را بدست آورند در حالیکه اجرای تعهدات به طور کامل در توانشان نیست. از طرف دیگر این احتمال وجود دارد که شرکت با وضعیت مالی نامناسب پیش از اجرای تعهداتش دچار ورشکستگی شود که این یک خطر بالقوه برای خریداران به حساب می آید.
• بانک ها و موسسات مالی طرف حساب : به عنوان یک قاعده کلی شرکت هایی که با بانک ها و موسسات مالی معتبر کار کرده و امکان دریافت تسهیلات از آن ها را دارند ، از وضعیت مناسبی برخوردار هستند. بانک ها معمولا علاقه ای ندارند منابع خود را در اختیار شرکت هایی قرار دهند که ریسک بالا و توان بازپس دهی پایینی دارند. لذا می توان از ارائه تسهیلات به شرکت ها به عنوان یک سیستم اعتبار سنجی ثانویه استفاده کرد.
• اجرای تعهدات قبلی : شاید یکی از معیارهای مناسب برای ارزیابی شرکت ها ، نحوه اجرای تعهدات قبلی آنهاست. شرکت هایی که سابقه خوبی در اجرای تعهداتشان داشته اند. قابل اعتماد تر هستند. طبیعتا نمی توان ادعا کرد شرکتی که این شاخص ها را دارد حتما به تعهدات خود به بهترین شکل عمل می کند اما شرکتی که در این شاخص ها وضعیت مناسبی دارد با احتمال بیشتری توان پاسخ گویی و براورده کردن تعهدات خود را دارد. از طرف دیگر به شرکت هایی که این شرایط را ندارند نباید اعتماد نمود. اساسا 3 مجموعه می توانند این اطلاعات را جمع آوری و شاخص ها را بررسی نمایند.
• بررسی شاخص ها توسط خریدار : در برخی از موارد خود خریدار اقدام به تهیه اطلاعات از فروشنده می کند. معمولا در این شرایط خریدار به محل فروشنده رفته و از امکانات ، محصولات تولیدی، کارکنان ، خط تولید و ... بازدید به عمل آورده و اطلاعات لازم را به صورت حضوری بدست می آورد. این روش تحت عنوان بازدید فنی شناخته می شود.
• بررسی شاخص ها توسط شرکت های اعتبار سنجی : راه دیگر برای اعتبار سنجی، دریافت کمک از شرکت های تخصصی است که اساسا کارشان تعیین اعتبار شرکت ها است. طبیعی است که این شرکت ها در ازای اعتبار سنجی، وجهی را دریافت می کنند. البته شرکت هایی نیز وجود دارند که کار اصلی شان اعتبار سنجی نیست لکن به واسطه داشتن نمایندگی در کشور فروشنده ، در کنار فعالیت اصلی خود اقدام به ارائه خدمات اعتبار سنجی به شرکت های کشور خود می نمایند.
• بررسی شاخص های توسط سازمان های دولتی : معمولا دولت ها از طریق سفارت خانه ها ، کنسولی ها برخی از سازمان های بازرگانی دولتی اقدام به ارائه خدمات بازرگانی به بازرگانان کشور خود می نمایند. ایران نیز با کمک رایزن های اقتصادی به بازرگانان کمک می کند تا در معاملات با شرکت های خارجی عملکردی بهتر داشته باشند. ایران در تعدادی از کشورها مانند چین ، عراق ، امارات ، ترکیه و ... رایزن بازرگانی دارد. این رایزنان به صورت رایگان اقدام به کمک به بازرگانان برای اعتبار سنجی شرکت ها می نمایند.

تهیه این اطلاعات و بررسی آنها با هر یک از طرف های فوق باشد نکته مهم منابع تامین داده ها برای این طرف هاست. در مجموع منابع اطلاعاتی برای خرید های خارجی عبارتند از :

01 تجربیات فردی
02 نمایشگاه ها
03 مجلات تخصصی
04 وب سایت های تخصصی و تجاری
05 کنفرانس ها و سمینارهای بین المللی


06 اتاق بازرگانی کشورها و اتاق های مشترک
07 کتب راهنمایی تجاری کشور ها
08 بخش اقتصادی و بازرگانی سفارتخانه ها
09 آرشیو شرکت ها و بازرگانان دوست و همکار
به هر طریق خریدار در نهایت با توجه به بررسیهای انجام شده و اعتبار فروشندگان مختلف، اقدام به انتخاب فروشنده می نماید. طبیعی است با انتخاب فروشنده ، کار مذاکرات و مکاتبات تجاری آغاز می شود. ناگفته نماند برخی از خریداران فقط به بازدید از نمایشگاه ها بسنده کرده و انتخاب نهایی خود را با توجه به اطلاعات بدست آمده در نمایشگاه انجام می دهند. در واقع این دست از خریداران هردو گام مرحله منبع یابی را در نمایشگاه انجام می دهند. این حداقل بررسی نسبتا قابل قبول برای انتخاب فروشنده است.

مذاکره و مکاتبه برای خرید و فروش

پس از انتخاب اولیه فروشنده ،خریدار باید اقدام به مذاکره نماید تا در خصوص موضوعات مختلفی به توافق برسند. واقعیت آن است که کار مذاکره و مکاتبه تا حد زیادی در هم تنیده شده اند. برخی از خریداران پس از منبع یابی ، اقدام به مکاتبه کرده و پروفرما را طلب می کنند. در حالیکه برخی از خریداران مذاکرات و مکاتبات طولانی را در دستور کار خود قرار می دهند تا امتیازات بیشتری از فروشنده بگیرند. معمولا موضوعاتی که در طول مذاکرات و مکاتبات تجاری در خصوص آن ها بحث می شود عبارتند از :
• قیمت
• تخفیف
• کمیت و کیفیت محصول
• نوع حمل
• بیمه
• تاریخ تحویل
• و ...
مهارت در مذاکره و مکاتبه می تواند موجب موفقیت خریدار شود. مزایایی چون دریافت تخفیف، کاهش تعهدات خود و افزایش تعهدات طرف مقابل ، توافق بر روش پرداخت مناسب ، و .. از جمله مواردی هستند که در مذاکره و مکاتبه مناسب با فروشنده می توان به آن دست یافت.

در خرید های کوچک ، معمولا مذاکرات تلفنی ، و مکاتبات از طریق ایمیل انجام می شود. البته برخی از وارد کنندگان در مرتبه اول که با یک تولید کننده می خواهند کار را شروع نمایند ، به صورت حضوری به کشور مربوطه سفر کرده و ضمن بازدید از کارخانه یا شرکت ، کار مذاکرات اولیه را به صورت حضوری انجام داده و توافقات لازم را نهایی می کنند. معمولا این خریداران در دفعات بعدی معامله، کار را از طریق ایمیل و تلفن پیش می برند. در ادامه یک متن ساده برای دریافت قیمت از فروشنده ارائه می شود:
در خرید های بزرگ طبیعی است کار مذاکره و مکاتبه پیچیده تر شده و نیاز به یک تیم مذاکره کننده قوی است که با اصول مذاکره به خوبی اشنا باشند. مذاکره خوب در قرارداد های بزرگ می تواند منافع زیادی را نصیب شرکت نماید. در این شرایط مذاکرات و مکاتبات می تواند طولانی و پیچیده باشد.

صدور پروفرما

با توافق در خصوص شرایط معامله ، فروشنده اقدام به ارائه پروفرما اینویس یا همان پیش فاکتور می کند. پروفرما اولین سندی است که در معامله ارائه می شود و شامل شرایطی است که معامله براساس آن انجام خواهد شد. این سند یکی از اسناد مهم است که در مراحل بعدی مانند ثبت و سفارش، گشایش اعتبار اسنادی ، ترخیص کالا و ... مورد استفاده قرار می گیرد. باید دقت نمود در پروفرما اطلاعاتی که برای دریافت مجوز ورود نیاز است ذکر گردد. این موضوع باید مورد توجه خریدار باشد تا از فروشنده بخواهد محتویات پروفرما را به درستی تدوین نماید. در بسیاری از معاملات بین الملل ، پروفرمایی که توسط خریدار تایید شده ، نقش قرارداد را ایفا می کند.

ارائه مشاوره در خصوص تهیه پروفرما

پیش فاکتور

پیش فاکتور اولین سندی است که در معامله بین المللی توسط فروشنده صادر می شود. بعد از برقراری ارتباط به صورت مکاتبه یا مذاکره رودررو، طرفین در مورد شرایط معامله و موارد مختلف به توافق می رسند. توافقات فی مابین به شکل سند پروفرما از سوی فروشنده برای خریدار ارسال می گردد. گاهی اوقات فروشنده قبل از پروفرما پیشنهاد فروش خود را در سندی تحت عنوان مظنه صادر می نماید و بعد از چانه زنی و حصول توافق بین طرفین موارد مورد توافق در پروفرما درج می گردد؛ بنابراین پروفرما سندی است که توسط فروشنده قبل از انجام معامله صادر می گردد و حاوی کلیه توافقات اولیه بین فروشنده و خریدار است.
پروفرما اهمیت زیادی دارد و تنظیم دقیق آن به کاهش زمان انجام معامله کمک شایانی می کند. این امر بدین دلیل است که مطالب مندرج در پروفرما مبنای تکمیل چند فرم از جمله ثبت سفارش و گشایش اعتبار اسنادی است. در صورتی که نمات مدنظر به صورت دقیق، صحیح و کامل در پروفرما درج شود ممکن است در مراحل بعدی مشکلات متعددی برای بازرگانان بوجود آید. در تنظیم پروفرما باید به چند نکته توجه کرد که در ادامه مورد بررسی قرار می گیرند. مواردی که در یک پروفرما باید گنجانده شود عبارت اند از :

01 مدت اعتبار پروفرما: در پروفرما فروشنده به خریدار اعلام می نماید کالای خاصی را به قیمت مشخص و شرایط معلوم به وی می فروشد؛ اما این شرایط دائمی نیست و باید مشخص شود خریدار تا چه زمانی می تواند به فروشنده جهت خرید با این شرایط مراجعه کند. به بیان دیگر باید مشخص کرد شرایط اعلام شده از سوی فروشنده تا چه زمانی معتبر است. ممکن است بعد از گذشت مدت زمان خاصی فروشنده نتواند با قیمت قبل معامله کند. از سوی دیگر مدت اعتبار پروفرما در زمان گشایش اعتبار اسنادی نیز مهم است؛ بنابراین بهتر است در پروفرما ذکر شود که مدت اعتبار آن تا چه زمانی است.
02 نام کالا: در پروفرما به صورت دقیق مشخصات کالا تشریح شود. نام کالا، جنس آن، رنگ، اندازه، وزن، ابعاد و سایر موارد برای توصیف دقیق کالا باید در پروفرما ذکر شود. گاهی اوقات فروشنده تعرفه 8 رقمی کالا بر مبنای سیستم هماهنگ شده را نیز در در پروفرما درج می نماید. درج نام کالا جهت شناسایی، طبقه بندی و عملیات ارزیابی در گمرک نیز اهمیت زیادی دارد.
03 مقدار کالا: قیمت و شرایط اعلام شده از سوی فروشنده معمولا تابعی از مقدار خریداری شده است؛ بنابراین باید در پروفرما مشخص شود قیمت و شرایط اعلام شده برای چه مقدار کالا است. مقدار کالا با توجه به واحد شمارش آن کالا و تحت عناوین وزن، حجم، تعداد و یا دیگر واحدها مشخص می شود.
04 قیمت کالا: قیمت را می توان مهم ترین بخش پروفرما در نظر گرفت. طرفین معمولا بعد از مشخص شدن تمام شرایط در مورد قیمت تصمیم می گیرند؛ چرا که قیمت تابعی از شرایط معامله است. قیمت کالا در پروفرما به صورت قیمت واحد و قیمت کل مطرح می گردد. در صورتی که پروفرما شامل چند قلم کالا باشد قیمت واحد اقلام در یک ستون زیر هم اعلام می شود، در ادامه قیمت کل هر قلم که ضرب قیمت واحد در تعداد کالا است محاسبه شده و نهایتا قیمت کل اقلام یا قیمت کلی اعلام شده در پروفرما درج می گردد.
05 کرایه حمل: در صورتی که طبق توافقات فروشنده موظف به پرداخت کرایه حمل باشد طبیعی است قیمت اعلام شده توسط فروشنده شامل کرایه حمل نیز خواهد بود. لذا بهتر است مبلغ پرداخت شده برای حمل در پروفرما مشخص شود. در این حالت فروشنده بعد از ذکر قیمت واحد و قیمت کل اقلام کرایه حمل را نیز به صورت جداگانه درج می کند. در این شرایط قیمت FOB به قیمت CFR تبدیل می شود. این موضوع در مبحث اینکوترمز مورد بررسی بیشتر قرار می گیرد. از سوی دیگر مشخص کردن کرایه حمل در زمانی که ناوگان حمل خارجی است، کار محاسبه 10 درصد کرایه حمل به وزارت راه و ترابری را تسهیل می نماید.
06 نوع ارز: از آنجا که معامله در محیط بین المللی و دست کم بین دو کشور اتفاق می افتد فروشنده باید اعلام کند مبلغ مشخص شده به کدام ارز است. نوع ارز را معمولا فروشنده مشخص می نماید؛ اما خریدار نیز باید آن را بپذیرد. به عبارت دیگر نوع ارز باید مورد توافق طرفین باشد. گاهی اوقات قوانین بانکی و رویه های حقوقی یکی از طرفین ممکن است محدودیت هایی در این زمینه ایجاد نماید.
07 کشور و کارخانه تولید کننده: گاهی اوقات خریدار نمی تواند مستقیما از سازنده خرید کند و به دلایل متعدد به ناچار از واسطه ها استفاده می نماید. از سوی دیگر با توجه به شکل گیری الگوی شرکت های چندملیتی و اتحادیه های اقتصادی اغلب اوقات چندین کشور در ساخت یک محصول نهایی مشارکت می نمایند. به همین دلیل در اظهارنامه گمرکی نام کشور مبدأ و کشور طرف معامله به صورت مجزا درج می گردد. کشور مبدأ یا سازنده در خانه های 10 و 16 و کشور طرف معامله یا کشور صادر کننده در خانه های 11 و 15 اظهارنامه درج می شوند. در هر صورت در پروفرما باید مشخص شود کشور سازنده کدام است و مبدأ کالا کجاست.
08 مشخصات بسته بندی: بسته بندی یکی از وظایف ذاتی فروشنده است. بسته بندی صادراتی با بسته بندی محصول برای بازار داخلی تفاوت های اساسی دارد. این تفاوت دو دلیل اصلی دارد:
• تفاوت در بسته بندی به دلیل ریسک های فیزیکی حمل و نقل: در جریان مبادلات بین المللی کالاها مسیر بسیار طولانی را با وسایل حمل متعدد طی می نمایند. گاهی اقات در حمل های بین المللی جمله حمل مرکب، کالا در چند وسیله حمل مختلف همچون کامیون، قطار، کشتی و هواپیما تخلیه و بارگیری می شود. در صورتی که در معاملات داخلی فاصله فیزیکی و نوع حمل و نقل به پیچیدگی معاملات بین المللی نیست. بسته بندی صادراتی باید متناسب با ماهیت و وزن کالا، میزان فاصله و نوع حمل باشد. بسته بندی باید به نحوی انجام شود که کالا در جریان حمل و نقل آسیبی نبیند و بدن صدمه ناشی از بسته بندی ضعیف به مقصد برسد.

• تفاوت در بسته بندی به دلایل بازاریابی در کشور مقصد: نوع بسته بندی یک کالای خاص ممکن است در کشورهای مختلف با توجه به متغیرهای بازاریابی از جمله فرهنگ و سلیقه کشور مبدأ متفاوت باشد. به عنوان مثال عسل در بعضی کشورها در بسته های پلاستیکی به بازار ارائه می شود و در بعضی کشورهای دیگر در بسته های شیشه ای. همچنین می توان به معنی رنگ ها، لغات و نشانه ها، الزامات قانونی و ... برای لزوم تغییرات در بسته بندی اشاره کرد.

بنابراین خریدار و فروشنده باید به صورت دقیق و واضح مشخص می نمایند که چه نوع بسته بندی مد نظر آن است. هر چند با ظهور پدیده کانتینر مشکلات مربوط به بسته بندی خیلی از کالاها حل شده، اما همچنان باید دقت نمود در حمل و نقل مشکلی برای کالا ایجاد نشود. گاهی اوقات طرفین از واژه هایی همچون بسته بندی مناسب، بسته بندی استاندارد، و بسته بندی صادراتی استفاده می نمایند که درست نیست. علاوه بر بسته بندی اصلی کالا، نوع پالت یا حتی کانتیر مورد استفاده نیز بهتر است به صورت دقیق مشخص شود. این موضوع در زمان بازرسی کالا از اهمیت ویژه ای برخوردار است. باید توجه داشت در صورت آسیب دیدن کالا به دلیل ضعف بسته بندی، بیمه خساراتی را پرداخت نمی کند.

09 مشخصات حمل: مشخصات حمل شامل تعیین نوع حمل، مبدأ، مقصد و وسیله حمل است. تعیین نوع حمل از اهمیت ویژه ای برخوردار است و باید در پروفرما مشخص شود. منظور از نوع حمل در واقع نوع وسیله حمل است. کشتی، کامیون، هواپیما، قطار و خطوط لوله وسایل حمل بین المللی هستند که هر کدام از سرعت، ریسک و بالطبع هزینه خاصی برخوردارند. گاهی اوقات تغییر وسیله حمل تأثیر زیادی بر قیمت کالا دارد. درصد بالایی از کالاها در تجارت بین الملل از طریق کشتی حمل می شوند که تقریبا از سرعت و قیمت پایین و ریسک متوسط برخوردار است. بعلاوه تعیین مبدأ به ویژه مقصد حمل در پروفرما از اهمیت زیادی برخوردار است. چرا که پرداخت کرایه حمل از مبدأ تا مقصد یکی از هزینه های اصلی بازرگانی بین الملل به حساب می آید. باید مشخص گردد قیمت اعلام شده توسط فروشنده شامل کرایه حمل تا کجا است و تعهد فروشنده تا کجاست. این موضوع در مبحث اینکوترمز بیشتر مورد بررسی قرار می گیرد. اینکوترمز استانداردهای مشخصی برای این بخش از قرارداد و تعهدات طرفین در اختیار تجار قرار می دهد.
10 شرایط پرداخت: یکی از مهمترین نکات پروفرما تعیین نوع یا روش پرداخت و مدت زمان آن است. خریدار و فروشنده باید در خصوص روش و چگونگی پرداخت مذاکره کرده و در توافق نهایی را در پروفرما درج نمایند. روش های پرداخت متعددی در بازرگانی بین الملل مورد استفاده قرار می گیرد که توضیحات کاملی از آن در فصل 9 ارائه خواهد شد. در مجموع 5 روش پرداخت در معاملات بین الملل عبارت اند از خرید به روش حساب باز با خرید نسیه، خرید به روش پیش پرداخت، خرید با استفاده از برات اسنادی، خرید با گشایش اعتبار اسنادی، و تعهد پرداخت بانکی.
11 سایر موارد: چند مورد دیگر همچون شماره و تاریخ پروفرما، نام شرکت فروشنده، نام شرکت خریدار و اطلاعات بانکی نیز در اغلب پروفرما ذکر می گردد. به علاوه بعضی اوقات با توجه به توافق طرفین و ماهیت کالاها شروط ویژه و موارد خاصی نیز در پروفرما گنجانده می شود که در این متن مورد اشاره قرار نمی گیرند.

در صورتیکه برای صاحب کالا امکان تهیه اسناد لازم جهت بازرگانی و ترخیص کالا وجود نداشته باشد؛ شرکت فراتجارت هخامنش با اتکا به نیروهای خبره و باتجربه، آمادگی خود را جهت انجام تمامی مراحل ترخیص کالا اعلام میدارد.

برای دریافت مشاوره و سفارش درخواست خود می توانید با شماره تلفن های زیر تماس حاصل فرمایید و از راهنمایی های همکاران ما بهره مند شوید.
٤٤٣٨٧٥٧٩(٠٢١)
٤٤٣٨٩٩٨١
٤٤٣٨٩٩٧٣

حمل و نقل بین المللی

یکی از موضوعاتی که همواره در بازرگانی بین الملل مطرح بوده، حمل و نقل است. حمل و نقل یکی از مهم ترین و در عین حال پرخطرترین مراحل بازرگانی بین الملل به حساب می آید. هر چند با تکامل فزآیندهای بازرگانی بین الملل و تخصصی شدن امور، کار حمل و نقل نیز تخصصی و مطمئن تر شده، لکن به پیچیدگی آن نیز افزوده شده است. این پیچیدگی تا آن جا بوده که شرکت های تخصصی تحت عنوان فورواردر فرآیند حمل و نقل را برعهده گرفته و معمولاً بازرگانان کمتر درگیر کارهای مربوط به آن هستند.

روش های حمل و نقل بین المللی

بازرگانان با توجه به شرایط و نوع کالا، باید بر روی یک روش حمل و نقل توافق کنند. به ظور کلی روش حمل و نقل بین المللی در بازرگانی مطرح است :

01 حمل و نقل دریایی
02 حمل و نقل جاده ای
03 حمل و نقل هوایی
04 حمل و نقل ریلی
05 حمل و نقل مرکب

برای انتخاب روش حمل و نقل باید به موارد متعددی توجه داشت از جمله شرایط جغرافیایی کشورهای مبدأ و مقصد، مسافت خریدار و فروشنده، زمان، ریسک، هزینه، نوع کالا، وزن و ...؛ برای مثال ظرفیت وسایل حمل می تواند بسیار متفاوت باشد.
حمل و نقل هوایی سریع ترین، ایمن ترین و گران ترین روش بوده و در مقابل، روش دریایی کندترین، نا امن ترین و در عین حال ارزان ترین روش است. علاوه بر روش های فوق، حمل در لوله، کانال، و سیم نیز جز شیوه های حمل و نقل به حساب می آید. لکن به دلیل محدودیت در استفاده از این روش ها و شرایط خاص آن در این بخش به آن ها اشاره نخواهد شد.

حمل و نقل دریایی

اصلی ترین روش حمل در بازرگانی بین المل، حمل با کشتی است. حمل و نقل دریایی عبارت است از جا به جایی افراد و کالا به وسیله قایق، کشتی، و سایر شناورها از روس دریا، اقیانوس، دریاچه، کانال و رودخانه؛ اما با توجه به طولانی بودن مسیر و کند بودن کشتی ها، معمولاً جا به جایی مسافر با کشتی کمتر رواج دارد. در مقابل بیشترین حجم انتقال کالا از طریق حمل دریایی است. تخمین زده می شود بیش از 70 درصد حمل و نقل بین المللی کالا با کشتی انجام شود. با این وجود برخی از کشورها به دلیل شرایط خاص جغرافیایی و عدم دسترسی به آب های آزاد نمی توانند از این روش حمل به طور مستقیم استفاده نمایند.

با توجه به کارآمدی حمل دریایی، در سالیان اخیر زیر ساخت های مربوط به این نوع حمل به شکل گسترده ای توسعه یافته است. کشورها با گسترش زیرساخت هایی چون بنادر و حوضچه های آن، تجهیزات مربوط به بارگیری و تخلیه، حضور نهادهایی چون گمرک و نمایندگان سایر نهادهای مرتبط با امر واردات و صادرات در بنادر، این امکان را به وجود آورده اند تا کارها با سرعت و اطمینان بیشتر پیش رود و بیشترین بهره برداری را از این شیوه حمل بنمایند.

01 کشتی های حمل عمومی این کشتی ها قابلیت حمل انواع مختلف کالا را دارند و می توانند هم زمان چند نوع کالا را با بسته یندی های مختلف حمل نمایند و هر چند معمولاً این نوع کشتی ها ظرفیت محدود حمل تا حدود پانزده هزار تن بار را دارند، اما برخی از آن ها دارای تجهیزات خاص بارگیری و تخلیه هستند تا بتوانند انواع کالاها را حمل کنند.
02 کشتی های فله بر کشتی های فله بر از میانه قرن نوزدهم در حمل و نقل دریایی به کار گرفته شد و در حال حاضر حدود یک سوم ناوگان دریایی جهان را تشکیل می دهد. این نوع کشتی برای حمل کالاهای بسته بندی نشده به کار گرفته می شود. برخی از کالاها مانند غلات، ذغال سنگ، سنگ معدن، سیمان و ... به کمک کشتی های فله بر حمل می شوند.
03 کشتی های تانکری کشتی های تانکری مانند نفت کش ها برای حمل محصولاتی مانند نفت و مایعات پتروشیمی مورد استفاده قرار می گیرند. این کشتی ها معمولاً به دلیل استفاده از پمپ های مخصوص، از سرعت بارگیری و تخلیه بالایی برخوردار هستند.
04 کشتی های O_B_O این نوع کشتی ها می توانند نفت، سنگ های معدنی و کالاهای فله را حمل کنند. از آن جا که معمولاً کشتی های فله بر در مسیر بازگشت خالی هستند. برای افزایش کارایی کشتی، از این نوع شناور استفاده می شود.
05 کشتی های رورو این نوع کشتی برای حمل خودرو و وسایل چرخ دار استفاده می شود. همچنین برخی از کانتینرها که مستقر بر روی تریلی، اتوبوس، کامیون، وانت و ... هستند با این نوع کشتی حمل می شود. این نوع کشتی پل متحرکی دارد که در سینه با پاشنه کشتی قرار دارد تا وسیله نقلیه از طریق آن به کشتی وارد و خارج شود.
06 کشتی های کانتینر بر از سال 1966 که اولین کشتی مخصوص حمل کانتینر شروع به کارکرد، به طور مداوم اهمیت این نوع کشتی ها افزوده می شود. ظرفیت کشتی های کانتینریر با TEU اندازه گیری می شود. هر TEU معادل ظرفیت یک کانتینر 20 فوت است.
07 کشتی حمل احشام این کشتی مخصوص حمل احشام و حیوانات زنده است. این کشتی ها چندین طبقه طراحی شده و برای ورود و خروج حیوانات از سطوح شیب داری استفاده می شود.

حمل و نقل جاده ای

روش حمل و نقل دیگری که در بازرگانی بین الملل مورد استفاده قرار می گیرد، حمل و نقل جاده ای است، حمل و نقل جاده ای به طور گسترده ای در حمل و نقل داخلی مورد استفاده قرار می گیرد. در حمل و نقل بین الملل نیز معمولاً حمل جاده ای بخشی از حمل است، اما گاهی با توجه به شرایط، ممکن است کل حمل توسط کامیون انجام شود. حمل و نقل جاده ای معمولاً توسط کامیون انجام می شود. این نوع حمل از حمل دریایی سریع تر بوده و برای کشورهایی که به آب های آزاد دسترسی ندارند از اهمیت بالایی برخوردار است.

حمل و نقل هوایی

حمل و نقل با کمک هواپیما گران ترین و در عین حال سریع ترین نوع حمل بین المللی است. این نوع حمل و نقل به دلیل هزینه زیادش معمولاً برای حمل کالاهای گران قیمت، سبک و کم حجم مورد استفاده قرار می گیرد.

حمل و نقل ریلی

روش دیگر در حمل و نقل بین الملل، حمل ریلی است. حمل ریلی ارزان و در عین حال مطمئن و کم خطر است. این روش حمل ابتدا در اروپا و امریکا رواج یافت و پس از آن در سطح جهان گسترش یافت. حمل و نقل بار به وسیله راه آهن تحت مقررات متحد الشکل قرارداد حمل بین المللی کالا به وسیله راه آهن انجام می شود.

حمل و نقل مرکب

گاهی اوقات امکان استفاده از یک روش صرف در حمل و نقل بین الملل وجود ندارد و لازم است هم زمان از چند روش استفاده شود. از آن جا که معمولاً انبار خریدار و فروشنده با بندر، فرودگاه، و ایستگاه های قطار فاصله دارد، لذا لازم است از کامیون نیز در کنار این روش های حمل استفاده کرد. هر چند در روش های حمل ترکیبی یا مرکب معمولاً کامیون در کنار کشتی، قطار یا کامیون مورد استفاده قرار می گیرد لکن این به آن معنا نیست که ترکیب های دیگر حمل مورد استفاده قرار نمی گیرد.

یکی از موضوعاتی که در حمل مرکب باید مورد توجه قرار گیرد، تغییر وسیله حمل است. منظور از ترانسشیپ یا تغییر وسیله حمل، انتقال کالا از یک وسیله حمل به وسیله حمل دیگر در جریان حمل کالا است. تغییر وسیله حمل باید در قرارداد، پیش فاکتور، مجوز ثبت سفارش و ... اظهار شود.

انجام امور ثبت سفارش

مجوز ثبت سفارش کالا

اولین مرحله برای ترخیص کالا از گمرک، دریافت مجوز ثبت سفارش کالا است. همان گونه که از اسم این مجوز مشخص است، مجوز ثبت سفارش باید پیش از ورود کالا به گمرک و در زمانی که خریدار پیش فاکتور را تائید نکرده است اخذ گردد تا در صورتی که مجوز صادر نشد، وارد کننده دچار زیان نشود. در صورت صدور این مجوز وارد کننده حق دارد که سفارش خود را به فروشنده نهایی نماید. تمامی واردکنندگان پس از دریافت پروفرما، طبق ماده 8 قانون صادرات و واردات کشور، باید اقدام به دریافت مجوز ورود یا ثبت و سفارش کالا نمایند، متن این ماده عبارت است از : وارد کنندگان کالاهای مختلف اعم از دولتی و غیردولتی جهت اخذ مجوز ورود و ثبت سفارش باید منحصراً به وزارت صنعت، معدن و تجارت مراجعه نمایند.
این مجوز در حقیت مجوز وزارت صنعت، معدن و تجارت برای ورود کالا به کشور است. لذا بهتر است وارد کننده، پس از اخذ این مجوز اقدام به پذیرش پروفرما نماید تا مشکلی از بابت ممنوع بودن ورود کالا به کشور نداشته باشد.
این موضوع در آییننامه اجرایی قانون مقررات صادرات و واردات مصوب 6/2/1373 نیز مورد تأکید قرار گرفته و ورود کلیه کالاهای قابل ورود اعم از اینکه وارد کننده از بخش دولتی یا غیردولتی باشد به استثنای موارد زیر منوط به ثبت سفارش و اخذ مجوز ورود از وزارت بازرگانی است، موارد مستثنا عبارت اند از:

01 کالاهای مورد نیاز خانوارهای مرزنشین، شرکت های تعاونی آنها، ملوانان، کارکنان شناورها طبق فهرستی که در آیین نامه اجرایی قانون مقررات صادرات و واردات ذکر شده است. در این فهرست جمعاً 46 بند نام برده شده است که اکثراً مورد نیاز زندگی روزمره مرزنشینان هستند.
02 کالاهای خاص نظامی با تائید وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح وکالاهای خاص سازمان انرژی اتمی با تائید رئیس سازمان انرژی اتمی
03 کالاهای همراه مسافران ورودی مسافران ایرانی یا غیر ایرانی که از خارج کشور یا از مناطق آزاد تجاری، صنعتی به کشور وارد میشوند، علاوه بر اسباب سفر واشیای شخصی مستعمل همراه خود که به شرط غیرتجاری بودن از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی معاف است، می توانند در سال یک بار کالا به ارزش حداکثر 80 دلار با معافیت از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی، ومازاد برارزش مذکور را با پرداخت حقوق گمرکی و دو برابر سود بازرگانی وارد و ترخیص نمایند، مشروط براینکه کالاهای مزبور از نوع کالاهای ممنوع شرعی و یا قانونی نبوده و جنبه تجاری نداشته باشند.
04 کالاهای وارداتی از طریق پست. ترخیص کالاهایی که از طریق پست وارد میشود به استثنای اقلامی که ورود آن ها از نظر شرعی یا قانونی ممنوع است مشروط بر آنکه جنبه تجاری پیدا نکند تا ارزش حداکثر پنجاه 50 دلار به نام هر نفر بدون پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی، بدون مطالبه کارت بازرگانی و مجوزهای مقرر در جدول مقررات صادرات و واردات، بلامانع است.
05 ارسال کالا از طریق پست با حفظ جنبه غیرتجاری به استثنای کالاهایی که شرعاً یا قانوناً ممنوع الصدور هستند بدون مطالبه کارت بازرگانی و مجوز صور به هر میزان از لحاظ قیمت با رعایت سایر مقررات مجاز است.
06 نمونه های تجارتی و تولید در حدی که به تشخیص گمرک نمونه باشد.

واردکنندگان برای دریافت مجوز ثبت سفارش باید به پایگاه اینترنتی سیستم مدیریت ثبت سفارشات واردات مراجعه نمایند و با ورود اطلاعات درخواست شده در خصوص مشخصات کالا، مقدار، قیمت، روش حمل، مبدأ و مقصد حمل، نوع پرداخت، اطلاعات مربوط به فروشنده و ... اقدام به اخذ مجوز ثبت سفارش نمایند.
واردکننده پس از اخذ مجوز ثبت سفارش، اقدام به تائید پروفرما یا انعقاد قرارداد کرده و به کمک شرکت حمل کننده، کالا را به یکی از گمرکات کشور میرساند. با ورود کالا به گمرک، فرآیند ترخیص کالا آغاز می شود. در صورتیکه صاحب کالا امکان انجام ثبت سفارش و تهیه اسناد لازم جهت بازرگانی و ترخیص کالا را نداشته باشد؛ شرکت فراتجارت هخامنش با اتکا به نیروهای خبره و باتجربه، آمادگی خود را جهت انجام تمامی مراحل ترخیص کالا اعلام میدارد




با خیال راحت انجام کارهای گمرکی و ترخیص کالاهای خود را به ما بسپارید.
همکاران ما با تجربه و ارتباط مناسب انجام کلیه امور گمرکی شما را به عهده میگیرند. خدمات و توانایی ها


برای دریافت راهنمایی و مشاوره با بخش فروش شرکت تماس حاصل نمایید
021-26212324
021-26212325
076-33758000
076-33759000

عضو این خبرخوان RSS شوید